مهدیا!

دعایم  می کنی ، می دانم.

  دعایم کن ... تا  لحظه ای  لحظه هایم بی یاد تو  نگذرَد .

ماه رحمت خدا  ... ماهی که شبهای اون از هزار شب سال بالاتره .. شبهای قدر...

 من در نیمه ی  این ماه که با فصل زنده شدن طبیعت، فصل شروع  زندگی یکی بود، به دنیا آمدم 

   بیست و پنج اردیبهشت

خدا... پیغمبر .. وبا تمام محبت به ولایت امیر المومنین به دنیا آمدی .

متین شکر کن نعمت ولایت  را

شکر کن نعمت حضور امام عصرت  را

شکر کن ...  و بینهایت شکر کن  تا  این نعمت تا ابد برایت بماند

شاکر تمام زیبایی هایی که در خلقت است که تمام خلقت در انتظار اوست 

امان از تشنگی ....

                             امان از انتظار  ...

                   چه سخت است پدر داشته باشی و ...

 و تو نام مرا   تمام خلقت در انتظارند نامیدی  شُکر.

راستی متین :  بودنت را ، من را ، نوشته هایت را که برای بهترینت از تبار یاس .. از تبار محبت است را هرگز فراموش نکن .

تولدت مبارک

                وبلاگِ تو .

پ.ن.

خدایا امسال می خواهم که منتظر باشم اما یک منتظر واقعی . شکرت خدا .

فکر می کنم شبه تولده خوبی داشتم  توی نمایشگاه پیش خیلی از بلاگرها مخصوصا جناب آقای شیرازی مدیر بلاگفا

               لا والّذی أمسَینا مِنهُ فی غُبرِ لَیلَةٍ دَهماءَ تَکشِرُعَن یومٍ أَغَرَّ ما کانَ  کذا و کذا

                                                                                                  نهج البلاغه حکمت ۲۶۹

            سوگند به خداوندی که با قدرت او  باقیمانده ی شب تاریک را به سر بردیم

         که از روزی روشن لبخند میزند و آشکار می گردد چنین و چنان نخواهد ماند .

                  این شام را سحر درپیش و این سحر را صبح نزدیک است .

      دیدی تماشای صبح از آسمان  این هم از این جای بلند چه لذتی دارد                                    

دیدی تماشای کوچه از عبور لحظه های پر شتاب لحظه های بی عبور از حتی ثانیه های بی قراری

چه نا صبور بود ... اما تماشای بغض در سرما سوز قلبهای رنجور چه نا تمام تا همیشه .

                خدایا  چشمان ما منتظر آن صبح خواهد ماند  از ما مگیر آن صبح را .       

الم  ذلکَ الکِتابُ لا رَیبَ فیه هدیً لِلمُتقین الّذین یؤمِنونَ بِالغَیب  بقره ۲

می فرمایند : متقین شیعیان علی علیه السلام و غیب همان حجت غائب است .

                                                                                                کمال الدین و تمام النعمه  

طول کشید اما.. اما بعدش یادشون رفت  که بیعت اونم با پیامبرشون با امام و رهبرشون 

حضور داشتن ... امامشون رو دیدن ... با دست بیعت کردن .. بادلها .. جانها .. و زبانها ...

ولی از یاد بردن ...

اما ما ماهایی که امامون رو ندیدیم ولی همیشه  دعا می کنیم برای ظهورشون  دعا می کنیم که اگر از کنیزان و غلامانشون نبودیم لااقل از کنیزان کنیزانشون یا از اونهایی باشیم که دیدار امام برامون راحت باشه اما ...

ولی خیلی سخته دم از این بزنیم که منتظریم اما در خیلی از جاها اماممون رو نبینیم

اصلا انگار که امام نداریم .. انگار معنی غیبت رو هنوز نفهمیدیم  هنوز نفهمیدیم که ظهور اماممون تنها یک لحظس شاید  اون لحظه که من دارم گناه می کنم ظهور اتفاق بیفته

اما خیلی سخته که وقتی داری گناه می کنی باخودت بگی می دونم امامم دارن نگاهم می کنن خدا ی منم که همیشه بالای سرمه اما باز هم ادامه بدم به گناه کردن . 

ولی... ولی ایکاش اگر امام زمانم ظهور کردن بیعت خودم رو فراموش نکنم . کاش تا آخرین لحظه ایمان داشته باشم به امامم ... .

بازم می گم خیلی سخته به یه نفر بگی برای امام زمانت دعا کن اما خودت ...

 خدایا هنوز در بیراهه ام کمکم کن خدایااااا .

 راه  را نشانم داده اند ولی من خودم را به راهی دیگر می زنم

خدایا ... کاش آدم شوم..